تبلیغات
شرکت سازه فراز پارتیکان - طراحی داخلی در معماری سنتی ایران DropDown Menu with HTML and CSS
معماری داخلی به عنوان طراحی هدفمند فضاهای داخلی و ساماندهی آنها به منظور استفاده بهینه کاربران، از زمان های دور با آدمی همراه بوده است. مصریان باستان همواره توجه ویژه ای به ارائه بندی فضاهای داخلی داشته اند و با استفاده از نقاشی و تندیس ها بر غنای فضای داخلی معابد و مقابر خود می افزودند. از دوران رنسانس نیز که معماران همراه و همگام با سایر هنرمندان به دنبال تولید فضاهای معماری متفاوت بودند، توجه به فضاهای داخلی اهمیتی کمتر از کلیت بنا نداشته است. نقاشی های میکل آنژ مانند آنچه در سینسیناتی دیده می شود از این قبیل طراحی های داخلی است که هنرمندی نقاش سعی بر فضاسازی داخلی کرده است.

در ایران نیز توجه به فضاهای داخلی جدای از نماهای خارجی همواره مورد توجه معماران قرار داشته است. در مجموعه عظیم تخت جمشید که برای ساخت آن تمام هنرمندان و صنعتگران خیره دنیا به ایران آورده شدند، حجاری ها جزئی تحکیم کننده در فضاهای داخلی است. کاخ های بزرگ همخامنشی در پاسارگاد، تخت جمشید و شوش علاوه بر اینکه شاهکار معماری هستند از نظر هنرهای تزئینی اهمیت فوق العاده دارند. حجاری های این کاخ ها در کمال دقت و ظرافت انجام گرفته و کلیه جزئیات بر روی سنگ حجاری شده است. برای نمونه باید از نقش داریوش بزرگ و خشایار شاه بر دیوار بنای خزانه داریوش در تخت جمشید نام برد. این نقش، داریوش در حالیکه بر تخت نشسته و گل نیلوفر در دست و دو بخوردان در جلو او قرار دارد نشان می دهد. در مقابل داریوش مردی با لباس مادی ایستاده و پشت سر داریوش خشایارشاه ولیعهد او ایستاده است.


https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/The_museum_of_Persepolis.jpg/270px-The_museum_of_Persepolis.jpg



در مساجد ایران نیز توجه به تمام جزئیات فضای داخلی مثل رنگ ،آرایه و میزان نور به دقت مورد توجه بوده است. طراحی هر فضا به تناسب عملکرد فضا صورت می گرفته است. شبستان های جنوبی با ارتفاعی معمولا کمتر و طراحی متفاوت از سایر شبستان ها بوده اند و ایوان ها و ورودی ها معمولا با دقت کاشیکاری می شدند. کاربرد آجر در معماری سلجوقی بسیار رواج پیدا کرد و از انواع طرح های هندسی در آجر استفاده می شد. هنر آجر تراشی و تزئینی بنا با آجر های تراشیده، از قرن پنجم قمری در ایران معمول بوده است. در کنار این تزئینات بسیار زیبای آجری ،کتیبه ها و خطوط تزئینی ،با استفاده از آجر تراشیده ،یکی از ویژگی های معماری سلجوقیان است.


http://www.omran118.com/images/masjed.jpg


 شیشه های دوره اسلامی که آغاز آن قرن هفتم و هشتم میلادی (قرن اول هجری) است، از آمیختگی میان تمدن های امپراتوری روم شرقی (بیزانس)و پارت و ساسانی در ایران حاصل شده است. در اوایل دوران اسلامی کاربرد گچ در تزئینات معماری،از جایگاه والایی بر خوردار بود به طوریکه اغلب سطوح بناها را با آن اندود می کردند و روی آن را با گچ بری رنگی تزئین می کردند. در دوره صفوی، تزئینات چوبی در بناهای غیر مذهبی دارای نقش اصلی بود و در آنها میزان بیشتری از تذهیب کاری و نقاشی های لاکی استفاده می شد. طرح های آنها با هنر مینیاتور دارای رابطه نزدیکی بود. کنده کاری و خراطی به ویژه در درها و سقف ها خود هنر خاصی در این دوره بوده است. نقاشی های دیواری (فرسک) در کاخ های عالی قاپو، قصر اشرف و چهلستون و همچنین آیینه کاری به عنوان نوعی تزئین جدید در بناها مانند آیینه خانه مورد استفاده قرار گرفته است.



طبقه بندی: دانستنی ها، معماری و طراحی دکوراسیون داخلی،

تاریخ : یکشنبه 17 مرداد 1395 | 10:17 ق.ظ | نویسنده : نادر شاهزیدی | نظرات چاپ این صفحه
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: مدیریت وبسایت ****** :.